ઔરંગઝેબની પુત્રી રાજકુમારી ઝેબુન્નિસા એક ઉમદા શાયર હતી. જે પિતાથી છૂપાવીને મુશાયરાઓમાં જતી હતી. આજે અમે તમને ઝેબુન્નિસાની કૃષ્ણભક્ત બનવાની કહાની જણાવીશું.
ઝેબુન્નિસાનું ભણવામાં ખૂબ જ મન લાગતુ હતુ. તેમણે દર્શન, ભૂગોળ અને ઈતિહાસ જેવા વિષયોમાં મહારત મેળવી હતી.
ઝેબુન્નિસાની સગાઈ તેના પિતરાઈ ભાઈ સુલેમાન શિકોહ સાથે થઈ હતી. જો કે સુલેમાનનું નાની ઉંમરે અવસાન થવાના કારણે બન્નેના લગ્ન નહતા થઈ શક્યા.
ઝેબુન્નિસા પુસ્તક પ્રેમી હતી અને નાની વયે લાઈબ્રેરીના મોટાભાગના પુસ્તકો વાંચી નાંખ્યા હતા. આ પુસ્તકો પત્યા બાદ ઝેબુન્નિસા માટે બિહારથી પુસ્તકો મંગાવવામાં આવ્યા હતા.
સાહિત્યમાં મહારત હાસિલ કરનારી ઝેબુન્નિસાને મહેફિલો અને મુશાયરાઓમાં બોલાવવામાં આવવા લાગી. જો કે તેના પિતા ઔરંગઝેબ તેની સખ્ત વિરોધમાં હતા.
ઝેબુન્નિસા પોતાની કવિતાઓ ફારસીમાં લખતી હતી. આ સાથે જ તે પોતાના અસલી નામની જગ્યાએ મખફી નામથી કવિતાઓ લખતી હતી.
ઝેબુન્નિસા મુશાયરામાં જવા પર સફેદ પોષાક અને સાથે સફેદ મોતી પહેરતી હતી. મોતી તેમની પસંદગીનું રતન હતુ. આ સાથે ખાસ અનન્યા કુર્તી પણ પહેરતી હતી.
ઝેબુન્નિસાને મહેફિલ દરમિયાન હિન્દુ બુંદેલા મહારાજ છત્રશાલ સાથે પ્રેમ થઈ ગયો હતો. જેમની ઔરંગઝેબ સાથે કટ્ટર દુશ્મની હતી. આથી તેઓ પોતાની પુત્રીથી નારાજ થઈ ગયા હતા.
ઔરંગઝેબે આજ કારણોસર તેમને સલીમગઢના કિલ્લામાં નજરકેદ કરી રાખ્યા હતા. આજીવન કેદની સજા દરમિયાન ઝેબુન્નિસા કૃષ્ણભક્ત બની ગયા અને 20 વર્ષોમાં 5000 રચના લખી નાંખી.